Οι δημοσιογράφοι, οι φωτορεπόρτερ και οι μετανάστες κατήγγειλαν το περιστατικό στην αστυνομία (έχουν στη διάθεσή τους και τον αριθμό του ενός αυτοκινήτου), η οποία κίνησε μεν τις νόμιμες διαδικασίες, δεν έχει όμως μέχρι αυτή τη στιγμή (πρωί Δευτέρας, λίγες ώρες πριν λήξει το αυτόφωρο) συλλάβει το δράστη. Οι μετανάστες μάς κατήγγειλαν επίσης ότι μέσα στο ένα αυτοκίνητο οι δράστες μετέφεραν δεμένο χειροπόδαρα έναν από τους πρόσφυγες που κοιμούνται στα βαγόνια και τον πήραν μαζί τους φεύγοντας. Αν αυτό αληθεύει πρόκειται περί απαγωγής. Η ασφάλεια ισχυρίζεται ότι το διερεύνησε και αποφάνθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όπως και να έχει, είναι σαφές ότι πρόκειται για μία δολοφονική ρατσιστική επίθεση που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν ένα συνηθισμένο γεγονός. Έχουμε ξανακαταγγείλει στο παρελθόν ρατσιστικές επιθέσεις που έγιναν στην πόλη της Κορίνθου το καλοκαίρι που έμειναν ανεξιχνίαστες. Αν και αυτή τη φορά δεν υπάρξει παραδειγματική τιμωρία, είναι εμφανής ο κίνδυνος οι ρατσιστές επίδοξοι δολοφόνοι να πληθύνουν. Να γνωρίζουν ότι τέτοιες ενέργειες θα βρίσκουν τους πολίτες της Κορινθίας απέναντί τους. Γιατί κάθε κοινωνία κρίνεται από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσα της.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου

Racist attack in Greece: 3 wounded, 2 disappeared

TEXT: ANDRÉS MOURENZA // PHOTO: ALESSANDRO PENSO

Nabi, a 20-years old Moroccan, is lying on the ground. He looks dead.

Twenty minutes earlier we were sitting in the recovered-from-garbage chairs and furniture, smoking cigarettes and chatting in one of the abandoned wagons of the old train station of Corinth (Greece). Nabi lives there with about other 50 migrants from Afghanistan, Iraq, Algeria, Tunisia, Morocco, Yemen. Nasir—a polyglot, art lover Afghan interpreter—asks Nabi, another art lover, to draw something. The young Moroccan sketches the boat of the Hellenic Seaways moored just 200 meters down in the bay. They all are waiting the lucky day in which they will be able to catch the ferry; climbing to it, or hidden in the load of the trucks that the boat carries to Italy. And then… go further North in search for a job, a future, a safe and normal life. Crisis-hit Greece has become a nightmare for them. There is not the slightest possibility for work in a country with rocketing unemployment figures. Greeks don’t want them, neither they want to stay in Greece, but they are stuck here because European Union treaties allow third countries to return them to the state where they first entered the EU. And Greece has been the gate to Europe in the last years for 90 % of migrants.

Now, Nabi is lying on the ground.

Everything happened so quickly: a group of 4 or 5 locals drive their two cars to the old train station claiming that a migrant has stolen some money at the open air market this Saturday morning. They hit the first migrant they find, an old man cooking in an improvised fireplace. The locals try to do the same with other migrants, but the cries raise the alarm and more migrants appear from the old wagons with sticks and stones to expel the assailants. The locals go back to their cars, although one stops and punches another migrant in the face, just before getting in his black Renault Megane. The migrants try to stop the black Renault but the driver makes a U-turn knocking down a migrant, a 35-years old Algerian. He stops the car, its back aiming at us, and hits the gas at full speed in reverse gear. I jump on a small wall, as does the photographer Alessandro Penso and some migrants, to avoid being knocked down by the black car. Others run, but Nabi cannot beat the speed of the vehicle and gets hit. His body flies some meters away in front of our astonished eyes. The insane driver hits the gas and escapes leaving Nabi lying on the ground.

We all run to check his health. He has been badly hit, bleeding his face, but he is alive (later we will know that he got some bones broken). The police arrive and later the ambulance, considerably late since there is no ambulance driver working that day in Corinth (because of the austerity measures cuts) and has to come from a neighboring town

The migrants are in anger and despair. Some cry and claim that two of their Algerian friends –one about 50-years old named Ibrahim and the other a 20 years-old named Hassan- have been kidnapped and put into the first car. They call them on their cell phones, but nobody answers.

“This people come every now and then, with truncheons and sticks. If they find someone alone they beat him till he is almost dying,” denounces a 30-years old Tunisian, too afraid to give his name. “We don’t do anything wrong, we even eat from what we find in between the rubbish not to mess with the local people,” says Abduljalil: “We are only waiting here for the good weather to be able to escape from this country.” “Ten days ago –explains Ahmed, an Algerian- they came and fired me with a plastic-bullet gun. They were driving a white four-wheel drive Toyota”. However, these migrants cannot go to the police station.

“If they come to report something, I have to arrest them as they are living here illegally. I am sorry, but that is the law”, excuses himself a police inspectors of Corinth. Even now when a group of journalists –Italian photographer Alessandro Penso, Greek photographer Giorgos Moutafis, Spanish journalist Antonio Cuesta and myself- have witnessed the attack, the police officers try to downplay the incident.

-“You know… the car owner has some psychiatric problems. We have got him before. He has been at the hospital”, says the police inspector.

-“Maybe… but do his friends also have mental problems?”–we ask him.

-“This morning, the migrants robbed some money in the market…”- justifies the inspector.

-“But even if that happened, this does not give them the right to go and try to kill the migrants” –I complain.

-“Yes, that is your opinion”- says the inspector.

-“No, officer, that is not my opinion. That is the law.”

This happened today, February 18^th 2012 in Corinth, Greece at about 3.45 p.m.

UPDATE: At 10.00 pm of Saturday, we had news about any suspect arrest had been made

Feel free to reprint the story without previous permission, just quoting the source

Τέλη καλοκαιριού έτοιμος ο φράχτης στον Εβρο

Τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου αναμένεται να ολοκληρωθεί η κατασκευή φράχτη στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Εβρο. Σύμφωνα με το επίσημο χρονοδιάγραμμα, ως καταληκτική ημερομηνία για την παράδοση του έργου είχε οριστεί η 19η Ιουνίου, πέντε ακριβώς μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης. Λόγω ωστόσο των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή, οι εργασίες θα ξεκινήσουν με καθυστέρηση δύο περίπου μηνών και θα ολοκληρωθούν στα τέλη του καλοκαιριού. Χθες, πάντως, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσής υπό την πίεση και των διεργασιών στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ μετέβη στον Εβρο, προκειμένου να κηρύξει την επίσημη έναρξη των εργασιών.

Η σύμβαση μεταξύ του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και της αναδόχου εταιρείας «ΔΑΓΡΕΣ ΑΤΕ» υπεγράφη, ύστερα από παλινωδίες, στις 19 Ιανουαρίου. Το κόστος της ανέρχεται στα 3,16 εκατ. ευρώ και όπως ανακοινώθηκε στις αρχές του φθινοπώρου, το έργο θα χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και όχι με κονδύλια του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων, όπως επεδίωκε η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Ενδιαφέρον για συμμετοχή στον διαγωνισμό είχαν εκφράσει 60 εταιρείες, όμως, από αυτές υπέβαλαν τελικά προτάσεις 14. Το αρχικό κόστος για την ολοκλήρωση του έργου είχε οριστεί στα 5,4 εκατ. ευρώ, ωστόσο μειοδότρια αναδείχθηκε μετά το άνοιγμα των προσφορών στις 4 Οκτωβρίου η εταιρεία «ΔΑΓΡΕΣ ΑΤΕ» με έδρα την Αλεξανδρούπολη.

Οπως αποτυπώθηκε στο κείμενο τεχνικών προδιαγραφών που τέθηκε σε διαβούλευση στις 4 Αυγούστου, ο φράχτης θα έχει μήκος 10,3 χιλιομέτρων και θα αναπτυχθεί εξ ολοκλήρου σε ελληνικό έδαφος, κατά μήκος της συνοριακής γραμμής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η αρχή του θα βρίσκεται στις Καστανιές και τη «Μεθοριακή Πυραμίδα 2» και το τέλος του στη «μεθοριακή Πυραμίδα 23», στο σημείο συνάντησης με τον ποταμό Εβρο. Η κατασκευή θα αποτελείται από διπλή περίφραξη συρματοπλέγματος 2,5 – 3 μέτρων και ανάμεσα στις δύο περιφράξεις θα τοποθετηθούν λεπιδοφόρα συρματοπλέγματα κονσερτίνες).

Η ιδέα για την κατασκευή του φράχτη προέκυψε στις αρχές του 2011. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τον περασμένο Αύγουστο έγινε προσπάθεια να εμφανιστεί ως μέρος, μόνο, ενός ολοκληρωμένου σχεδίου επιτήρησης συνόρων, με την προσδοκία ότι έτσι η ελληνική κυβέρνηση θα κατάφερνε να αποσπάσει τη συγκατάθεση της Ε.Ε. για χρηματοδότηση του έργου.

«Τεχνικό εμπόδιο»

Επελέγη μάλιστα ο όρος «τεχνικό εμπόδιο» αντί «φράχτη», προκειμένου η ελληνική πρωτοβουλία να μην κεντρίσει τα ανθρωπιστικά αντανακλαστικά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και συγκεκριμένα της επιτρόπου κ. Σ. Μάλμστρομ. Ως συμπληρωματική δράση υλοποιήθηκε η εγκατάσταση δικτύου 25 θερμικών καμερών κατά μήκος των συνόρων και η λειτουργία Επιχειρησιακού Κέντρου Επιτήρησης, το οποίο επίσης εγκαινιάστηκε χθες από τον κ. Παπουτσή. Το σύστημα «ανίχνευσης παρείσφρησης» είχε προϋπολογισμό 1,2 εκατ ευρώ και, αντίθετα με τον φράχτη, χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από το πρόγραμμα «ειδικές δράσεις 2009» του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων. Ως συμπληρωματικές δράσεις προωθήθηκαν ακόμα η αγορά οχημάτων, η προμήθεια ελικοπτέρου και πλωτών του Λιμενικού για την επιτήρηση των θαλασσίων συνόρων.

Παρά ωστόσο τις «αλχημείες» των αρμοδίων στελεχών της Κατεχάκη, η κ. Μάλμστρομ καθυστερώντας να δώσει απάντηση απέρριψε εύσχημα το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για χρηματοδότηση του έργου. Στο περιθώριο πάντως των χθεσινών εγκαινίων προέκυψε ότι στα τέλη του μήνα θα επισκεφθεί την περιοχή του Εβρου αντιπροσωπεία της Ε.Ε. με επικεφαλής την κ. Μάλμστρομ, προκειμένου να ελέγξει τη διαχείριση πιστώσεων για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.

«Ο φράχτης είναι ένα έργο που έχει πρακτική και συμβολική αξία», δήλωσε χθες ο κ. Παπουτσής προσθέτοντας ότι το 2011 πέρασαν τα χερσαία σύνορα του Εβρου 54.974 άτομα και ότι «η Ελλάδα δεν θα γίνει χώρα transit  για τις άλλες χώρες της Ε.Ε.». Τον κ. Παπουτσή συνόδευαν ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μανώλης Οθωνας, καθώς και η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100044_07/02/2012_471526

Σύμφωνα με πληροφορίες, κάποιος τηλεφώνησε ανώνυμα από την Αθήνα και είπε στην οικογένεια του Αφγανού ότι άγνωστοι πέταξαν τις σορούς τριών ομοεθνών τους πίσω από βενζινάδικο στην εθνική οδό Πρέβεζας – Ηγουμενίτσας.

Αμέσως ενημερώθηκαν το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. και η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ηπείρου και χθες το απόγευμα ξεκίνησαν οι έρευνες. Γύρω στις 18.00 εντοπίστηκαν τρία πτώματα στο ύψος της Πάργας, μέσα σε χαντάκι. Από τις πρώτες πληροφορίες δεν προκύπτουν ίχνη εγκληματικής ενέργειας και εκτιμάται ότι οι τρεις άτυχοι Αφγανοί, ηλικίας 20-30 χρόνων, έχασαν τη ζωή τους πιθανόν λόγω του ψύχους κατά τη μεταφορά τους σε φορτηγό από την Αθήνα προς το λιμάνι της Ηγουμενίτσας.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63613272

Ως ομάδα υγειονομικών που συγκροτηθήκαμε ακριβώς πριν από την έναρξη της απεργίας πείνας των 50 μεταναστών στη Θεσσαλονίκη, θα θέλαμε να δηλώσουμε και πάλι δημόσια την αλληλεγγύη μας στο συνεχιζόμενο αγώνα τους μέχρι την πλήρη δικαίωση του. Επί 45 μέρες πέρυσι παρακολουθήσαμε στενά αυτή τη σκληρή μάχη, οπότε νιώθουμε πολύ κοντά τους , όχι μόνο πολιτικά αλλά και ανθρώπινα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε τότε ήταν πολλαπλά, με πρώτο και κύριο τη ρατσιστική και αντιιατρική στάση του Υπουργού Υγείας, που έκανε ότι μπόρεσε – χωρίς επιτυχία- για να κάμψει τους απεργούς. Το δίκιο του αγώνα τους και η εμβέλεια του στην κοινωνία, μαζί με τη σθεναρή στάση των απεργών και τη δυναμική του κινήματος αλληλεγγύης έφεραν κάποιες νίκες, που όμως δε φτάνουν. Η υποτίμηση της ζωής των μεταναστών στην Ελλάδα συνεχίζεται και σ΄αυτήν έχει προστεθεί, τη χρονιά που πέρασε, η συνολική υποτίμηση της εργασίας (και των ντόπιων συμπεριλαμβανομένων).

Αν και πολύ ετερόκλητη σαν ομάδα (διαφορετικές γενιές γιατρών, διαφορετικές ειδικότητες, διαφορετικές πολιτικές καταβολές), δράσαμε σαν ένα σώμα σε πλήρη αρμονία, αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας την άλλη, προτάσσοντας συνεχώς το επίδικο : να μην κινδυνεύσει κανείς και να νικήσουν όλοι μαζί. Μετά το πέρας του αγώνα, αποφασίσαμε ότι η δουλειά μας δεν τέλειωσε κι ότι – δυστυχώς – είναι τόσο εκρηκτικές οι ανάγκες στο κοινωνικό πεδίο, από τα στρώματα που πετάγονται στο περιθώριο και τους στερείται κάθε πρόσβαση στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας, που εμείς δε μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στις δουλειές μας, περιοριζόμενοι μόνο στην καταγγελία. Η απόλυτη έξωση, η εκδίωξη, ο πλήρης αποκλεισμός των μη εχόντων από τη δημόσια περίθαλψη έγινε με τέτοια σφοδρότητα από την Αυτού Εξοχότητα του τον ίδιο Υπουργό, που οι συνέπειες της είναι άμεσες και δραματικές στην υγεία χιλιάδων ανθρώπων. Αυτή η πολιτική, πολύ απλά, σκορπάει θάνατο…

Νιώθοντας επιτακτική την ανάγκη για δράση, με αιχμή τον διαρκώς διωκόμενο μετανάστη , αλλά και κατ΄επέκταση όλο το κύμα των νεόπτωχων ελλήνων, δημιουργήσαμε μια δομή που παρέχει δωρεάν οδοντιατρική και ιατροφαρμακευτική πρωτοβάθμια φροντίδα σε κάθε ανασφάλιστο. Μετά από δουλειά μηνών λειτουργούμε πλέον από τις αρχές Νοέμβρη το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη σε πλήρη ανάπτυξη καθημερινά. Κι από κει που ξεκινήσαμε 10, τώρα γίναμε 100! Χωρίς χορηγίες και αρχηγούς, χωρίς επιδοτήσεις και διαφήμιση φτιάξαμε ένα ιατρείο στο Βαρδάρη, που θα στηρίξει όσους περισσότερο το χρειάζονται και μαζί τους θα παλέψει για ένα Καθολικό και Δημόσιο ΕΣΥ και για την ανατροπή της πολιτικής που γεννά, συντηρεί και ποινικοποιεί τη φτώχεια.

Η συνέχεια λοιπόν ενός αγώνα, που κατάφερε να έχει διεθνές αντίκτυπο και που στρίμωξε για τα καλά όλα τα ρατσιστικά φίδια στη φωλιά τους, είναι ένα συλλογικό εγχείρημα, που δρα αυτοοργανωμένα, στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και απευθύνεται στην κοινωνία, προβάλλοντας όσο πιο καθαρά και δυνατά μπορεί το δικό του μήνυμα:

«Αλληλεγγύη – πρώτο βήμα αντίστασης»

Η οργάνωση ανησυχεί ιδιαίτερα για τη συστηματική και παρατεταμένη κράτηση των αιτούντων άσυλο, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και έξι μήνες. Ειδικότερα, η κράτηση των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο συνεχίζεται. Τα παιδιά αυτά κρατούνται συστηματικά επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους, έως ότου βρεθεί θέση για αυτά σε κάποιο κέντρο υποδοχής ανηλίκων.

Επιπλέον, οι συνθήκες κράτησης στις διάφορες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών και στα αστυνομικά τμήματα όπου κρατούνται οι αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων και ασυνόδευτων ανήλικων, συνεχίζουν να αποτελούν λόγο σοβαρής ανησυχίας για τη Διεθνή Αμνηστία. Στο τέλος του Νοεμβρίου 2011, απεσταλμένοι της οργάνωσης επισκέφθηκαν το κέντρο κράτησης μεταναστών για ασυνόδευτα αγόρια, στην Αμυγδαλέζα. Οι κρατούμενοι, όλοι ανήλικοι, κρατούνταν επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους σε πολύ κακές συνθήκες. Τα παιδιά κοιμούνταν σε τσιμεντένια κρεβάτια, χωρίς μαξιλάρια, με βρώμικα και παλιά στρώματα. Είπαν στους απεσταλμένους της Διεθνούς Αμνηστίας ότι τους επιτρεπόταν ο προαυλισμός μόνο μία φορά την εβδομάδα. Ένα μήνα πριν την επίσκεψη, κάποια από τα παιδιά έβαλαν φωτιά στα στρώματά τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρατεταμένη κράτησή τους. Ως αποτέλεσμα, εφτά παιδιά χρειάστηκε να νοσηλευτούν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα, τον Μάιο του 2011, η Διεθνής Αμνηστία επισκέφθηκε τα τμήματα συνοριακής φύλαξης στις Φέρρες, στο Σουφλί και στο Τυχερό, το κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, στην περιοχή του Έβρου και τα αστυνομικά τμήματα των Εξαρχείων, της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αθήνα. Στο Σουφλί, στο Τυχερό και στο Φυλάκιο, καθώς και σε ένα από τα κελιά στα Εξάρχεια, οι απεσταλμένοι της οργάνωσης υπήρξαν μάρτυρες απάνθρωπων και εξευτελιστικών συνθηκών κράτησης. Οι συνθήκες στα υπόλοιπα μέρη κράτησης ήταν πολύ κακές.

Επιπλέον, η μεγάλη πλειονότητα των αιτούντων άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων ανήλικων, εγκαταλείπονται χωρίς πόρους και οι αρχές τους αρνούνται κάθε είδους υποστήριξη. Ως αποτέλεσμα, καταλήγουν άστεγοι ή σε εξαιρετικά ανεπαρκή καταλύματα. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου κατά την διάρκεια των τελευταίων οκτώ μηνών, οι ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει επίσης βαθιά ανησυχία για την ακαταλληλότητα των εγκαταστάσεων υποδοχής και την συνολικά ανεπαρκή ικανότητά τους να φιλοξενήσουν τους αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων παιδιών. Η οργάνωση θεωρεί ότι -παρά τη δημιουργία δύο νέων κέντρων υποδοχής στην Αθήνα η οποία έχει αναφερθεί- ο συνολικός αριθμός των διαθέσιμων κλινών παραμένει εξαιρετικά περιορισμένος σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.

Η Διεθνής Αμνηστία παραμένει ανήσυχη για τα περιστατικά επαναπροωθήσεων. Για παράδειγμα, φαίνεται πως τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του περασμένου έτους επτά αιτούντες άσυλο επιστράφηκαν δια της βίας στην Τουρκία σε διαφορετικές ημερομηνίες, αν και είχαν εκφράσει την επιθυμία να καταθέσουν αίτημα ασύλου, και παρά το γεγονός ότι το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες είχε ειδοποιήσει τις αρχές για τις προθέσεις τους.

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί βαθύτατα για τα συνεχιζόμενα σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου. Η οργάνωση έχει λάβει αναφορές ότι, κάθε Σάββατο έξω από τις πύλες της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής στην Αθήνα, παρά τον πολύ υψηλό αριθμό των αιτούντων άσυλο που περιμένουν για να καταθέσουν τις αιτήσεις τους, οι αρχές στη Διεύθυνση Αλλοδαπών συνεχίζουν να παραλαμβάνουν μόνο πολύ μικρό αριθμό αιτήσεων από εκείνους που περιμένουν. Πολύ πρόσφατα, η Διεθνής Αμνηστία έλαβε αναφορές από τον πρόεδρο της αφγανικής κοινότητας στην Ελλάδα ότι τους τελευταίους δύο μήνες η αστυνομία στη Διεύθυνση Αττικής δεν έχει καταγράψει καμία αίτηση από τους αιτούντες άσυλο που περιμένουν έξω από το κτήριο, εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις εκείνων που είναι σε θέση να πληρώσουν δικηγόρο για να ετοιμάσει και να υποβάλει την αίτηση ασύλου. Η οργάνωση εκφράζει επίσης ανησυχία για τις πρόσφατες αναφορές της Μ.Κ.Ο. «Αίτημα» ότι η Διεύθυνση Αλλοδαπών αρνήθηκε να δεχθεί την υποβολή των αιτήσεων ασύλου από 25 αιτούντες άσυλο, οι οποίοι συνοδεύονταν από εκπροσώπους της προαναφερθείσας ΜΚΟ.

Παρόλο που η οργάνωση θεωρεί θετική εξέλιξη το ότι τέθηκε σε ισχύ νομοθεσία που προβλέπει τη δημιουργία της νέας αρχής ασύλου, παραμένει ανήσυχη για το γεγονός ότι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και το πάγωμα προσλήψεων στον δημόσιο τομέα μπορεί να επηρεάσουν την αποτελεσματική λειτουργία της. Επιπλέον, έως ότου η νέα υπηρεσία ασύλου ξεκινήσει τη λειτουργία, ο συνεχόμενος ρόλος της αστυνομίας ως της μόνης αρχής υπεύθυνης για την εξέταση σε πρώτο βαθμό των αιτημάτων για διεθνή προστασία συνεχίζει να αποτελεί αιτία ανησυχίας.

*Στην απόφασή του για την υπόθεση του M.S.S. εναντίον Βελγίου και Ελλάδας, της 21ης ??Ιανουαρίου 2011, η οποία αφορούσε έναν αφγανό αιτούντα άσυλο, τον MSS, τον οποίο οι βελγικές αρχές επέστρεψαν στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε -μεταξύ άλλων- ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει αποτελεσματικό σύστημα ασύλου. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο M.S.S. στερήθηκε αποτελεσματικής εξέτασης της αίτησής του για άσυλο, λόγω των σοβαρών διαρθρωτικών προβλημάτων στην ελληνική διαδικασία ασύλου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι οι συνθήκες κράτησης του MSS και οι συνθήκες εξαθλίωσης υπό τις οποίες διέμενε στην Ελλάδα μετά την αποφυλάκισή του ισοδυναμούν με απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, αντίστοιχα.

Τα ευρήματα της υπόθεσης M.S.S. διατυπώθηκαν εκ νέου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CJEU), με τις αποφάσεις που διατυπώθηκαν την 21η Δεκεμβρίου 2011. Σε δύο συνδεόμενες περιπτώσεις, το ΔΔΕΕ διαπίστωσε ότι οι αιτούντες άσυλο που μεταφέρονται στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ» αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

http://www.amnesty.org/en/library/info/EUR25/002/2012/en

Οι 15 μετανάστες στην προσπάθειά τους να περάσουν αό την Τουρκία στην Ελλάδα, είχαν εγκλωβιστεί σε νησίδα του ποταμού Έβρου, στην περιοχή Τυχερού.

Αμέσως, οργανώθηκε επιχείρηση διάσωσης από τους αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Τυχερού, που με τη συμμετοχή ενός 55χρονου ντόπιου βαρκάρη, προσέγγισαν τη νησίδα με ξύλινη λέμβο και κατάφεραν να απεγκλωβίσουν και τους 15 μετανάστες. Επτά από τους διασωθέντες είναι υπήκοοι Ερυθραίας, τρεις υπήκοοι Παλαιστίνης, τρεις υπήκοοι Αλγερίας, ένας υπήκοος Συρίας και ένας υπήκοος Μπαγκλαντές.

Ο ένας από τους τρεις υπηκόους Παλαιστίνης, μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο Κέντρο Υγείας Φερών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, λόγω του ψύχους.

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=75593

Την ίδια ώρα, ένα αγοράκι ηλικίας περίπου 3 χρόνων, επίσης παιδί μη νόμιμων μεταναστών, σώθηκε και νοσηλεύεται για προληπτικούς λόγους στην Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

Το αγοράκι διακομίστηκε αρχικά για πρώτες βοήθειες στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου και στη συνέχεια στο νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, όπου υποβλήθηκε σε εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι είναι υγειές.

Το μικρό αγόρι είχε στην αγκαλιά του μετανάστης που συνελήφθη από την αστυνομία, μαζί με έναν ακόμη ομοεθνή του, στην περιοχή του κάμπου Ορεστιάδας.

Οι δύο μετανάστες είπαν στους Αστυνομικούς ότι μαζί με ακόμη εννέα άτομα επέβαιναν σε βάρκα, η οποία ανετράπη από τα ορμητικά νερά του Έβρου ποταμού.

Αμέσως στήθηκε επιχείρηση της αστυνομίας για τον εντοπισμό επιζώντων με τη χρήση πλωτών μέσων αλλά και ομάδων που ερευνούσαν τις όχθες του Έβρου.

Από τις έρευνες που συντόνιζε ο αστυνομικός Διευθυντής Ορεστιάδας Γιώργος Σαλαμάγκας, ευρέθησαν σε διάφορα σημεία του Έβρου ποταμού ακόμη επτά λαθρομετανάστες, μεταξύ των οποίων και οι γονείς του μικρού αγοριού.

Οι μετανάστες μεταφέρθηκαν για την παροχή πρώτων βοηθειών στο νοσοκομείο Διδυμοτείχου, ενώ οι έρευνες της αστυνομίας για την ανεύρεση των δυο αγνοουμένων θα συνεχιστούν με το πρώτο φως της ημέρας.

Παρότι οι έρευνες συνεχίστηκαν μέχρι αργά το απόγευμα, δεν κατέστη δυνατόν να εντοπισθούν ένα 9χρονο κοριτσάκι και ο παππούς του, που σύμφωνα με μαρτυρίες των άλλων μεταναστών, επέβαιναν στην βάρκα.

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4690258

Σύμφωνα με το agrinionews το δυστύχημα σημειώθηκε 5 χλμ απο τον Αστακο, στο δρόμο προς Μύτικα ενώ σύμφωνα με τις πληροφορίες πάνω απο δέκα άτομα τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία Aγρινίου, Μεσολογγίου και Πρέβεζας.

Oπως γράφει το thebest το τροχαίο δυστύχημα σημειώθηκε, όταν το φορτηγάκι ξέφυγε απο την πορεία του, χτύπησε στα βράχια και μετά από τούμπες “προσγειώθηκε” στην μέση του οδοστρώματος της επαρχιακής οδού Αστακός – Μύτικας, κοντά στον Μαραθιά.

Στο φορτηγάκι (βούλγαρων διακινητών) επέβαιναν περίπου 30 μετανάστες- πιθανότητα κουρδικής καταγωγής.

Δείτε το βίντεο απο το Αχελώος TV

http://www.youtube.com/watch?v=YoXTg8c6ntQ&feature=player_embedded

Καταγγελία ΚΕΕΡΦΑ: “Αστυνομικοί εισβάλουν σε σπίτια κακοποιούν και ληστεύουν μετανάστες”

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ κ.Χ. ΠΑΠΟΥΤΣΗ: Γνωρίζετε κάτι με κύκλωμα αστυνομικών που κλέβει μετανάστες μπαίνοντας στα σπίτια τους!

“Κύκλωμα αστυνομικών και άλλων «κατοίκων» πλουτίζει συστηματικά τους τελευταίους έξι μήνες στη περιοχή της Αχαρνών και στους
πέριξ δρόμους μπαίνοντας σε σπίτια και αρπάζοντας ότι προλάβει.

Το ίδιο κύκλωμα μάλιστα εμφανίστηκε τρείς φορές πριν από επιχείρηση σκούπας της ΕΛΑΣ με την Δημοτική Αστυνομία ζητώντας χρήματα ώστε .να αποφύγουν την επίθεση οι μικροπωλητές.

Δύο παραδείγματα της δράσης του:
-Την Τετάρτη 11 Γενάρη εισέβαλε σε σπίτι σπάζοντας την πόρτα. Πέντε αστυνομικοί συμμετείχαν σε αυτή την επιχείρηση. Στο σπίτι άρχισαν να σπάνε ντουλάπες ενώ οι ένοικοι τους είπαν «έχουμε κλειδιά για να τις ανοίξετε». Βρήκαν κουτιά με τσιγάρα και 600 ευρώ που τα πήραν χωρίς να
συμπληρώσουν κανένα έντυπο κατάσχεσης. Πήραν πιστωτικές κάρτες με τους κωδικούς και αμέσως μετά απέσυραν 700 ευρώ από ΑΤΜ! Τραυμάτισαν με γροθιά στο μάτι άτομο. Επρόκειτο για την Τρίτη φορά που τους ζήτησαν λεφτά το τελευταίο μήνα.

-Στις 9/11, η ίδια ομάδα μπήκε σε άλλο σπίτι και ζήτησε να της δώσουν 1500 ευρώ. Ο ένας μετανάστης θορυβημένος άρχισε να μαζεύει από όσους μετανάστες βρίσκονταν εκεί χρήματα και έφτασε στα 1145 ευρώ. Τότε, τον κατέβασαν κάτω με χειροπέδες και τον έβαλαν σε αυτοκίνητο και τον τριγύριζαν για να περάσει η ώρα μέχρι να βρεθούν από άλλους τα υπόλοιπα λεφτά! Στη διαδρομή μάλιστα οι αστυνομικοί ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικοί δείχνοντας τα σημεία απ΄όπου μαζεύουν χρήματα από δραστηριότητες πώλησης ηρωίνης, χασίς κλπ!

Το όνομα του ενός αστυνομικού είναι γνωστό όπως επίσης και οι αριθμοί των πινακίδων των αυτοκινήτων.

Είμαι πεισμένος ότι η καταγγελία την οποία σκοπεύω να κάνω θα πέσει πάλι στο κενό αν κρίνω από την ασυλία που έχουν εγκληματικές ρατσιστικές συμμορίες της περιοχής με τα καθημερινά πογκρόμ που ξεκινάνε στις 6.30μμ από την Πλατεία Αττικής και ολοκληρώνονται μετά από πέντε ώρες με χτυπήματα με ρόπαλα και κλοπές ατομικών ειδών μεταναστών στην πόρτα της Εκκλησίας του Αγ.Παντελεήμονα χωρίς να έχουν εντοπιστεί πασίγνωστα πρόσωπα που επιδίδονται καθημερινά σε αυτές τις εγκληματικές ενέργειες.

Βάλτε όσα πρόστιμα θέλετε αλλά δεν μπορείτε να νομιμοποιείτε σιωπηλά κραυγαλέες περιπτώσεις αστυνομικών που ασυδοτούν; Αν πάλι δεν είναι αστυνομικοί, ποιοι τους καλύπτουν και τους συνοδεύουν σε μια τόσο συστηματική και ασύδοτη δραστηριότητα”;

Για την Κίνηση Ενωμένο Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή

Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας , τηλ.6932828964

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε σήμερα την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ (απαγόρευση βασανιστηρίων και απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης). Πρόκειται για την υπόθεση Zontul κατά Ελλάδας.

Ο ίδιος, μαζί με άλλους 164 μετανάστες είχαν επιβιβαστεί σε πλοίο που ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη και κατελήφθη από το λιμενικό Σώμα. Το πλοίο οδηγήθηκε στα Χανιά, όπου σύμφωνα με την καταγγελία του Zontul ο ίδιος βιάστηκε με γκλοπ από άνδρα του λιμενικού Σώματος.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το συμβάν, οι κρατούμενοι προχώρησαν σε απεργία πείνας. Κάποιοι από τους λιμενικούς στη συνέχεια τους χτύπησαν, τους κατέβρεξαν με νερό κι ένα άλλο χημικό και υποχρέωσαν έναν κρατούμενο να πηδάει σαν λαγός.

Η έρευνα διατάχθηκε από προϊστάμενο του λιμενικού ο οποίος δεν ήταν παρών στο περιστατικό. Μάλιστα, τότε το αίτημα του μετανάστη να εξεταστεί από γιατρό δεν έγινε δεκτό, γεγονός που αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων του.

Πάντως γιατρός τελικά εξέτασε τόσο τον ίδιο, όσο και άλλους μετανάστες και απεφάνθη πως έφεραν τραύματα.

Στις 15 Οκτώβρη 2004, το Ναυτοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης – ορισμένες με αναστολή – σε πέντε λιμενικούς. Ο λιμενικός που κατηγορήθηκε από τον προσφεύγοντα καταδικάστηκε σε 30 μήνες φυλάκιση για προσβολή σεξουαλικής αξιοπρέπειας. Στην εκδίκαστη της έφεσης, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μείωσε την ποινή του υπαλλήλου σε 6 μήνες φυλάκιση, η οποία τράπησε σε πρόστιμο 792 ευρώ.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι μια τόσο σοβαρή πράξη διείσδυσης αποτελεί βασανιστήριο, όπως έχει εξάλλου κριθεί κι από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Ρουάντα και το Παναμερικάνικο Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν διεξήχθη επαρκής και αποτελεσματική έρευνα , αφού είχε απορριφθεί το αίτημα του προσφεύγοντος να εξεταστεί από γιατρό μετά τον βιασμό του καθώς και ότι το περιστατικό είχε καταγραφεί ανακριβώς ως “ράπισμα” και “άσκηση ψυχολογικής βίας”. Έτσι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι με αυτά τα στοιχεία η έρευνα δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή που επιβλήθηκε στον λιμενικό ήταν ανεπαρκής, δεδομένου ότι είχε παραβιαστεί ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Μια τόσο ελαφρά ποινή δεν μπορεί να εκληφθεί εξάλλου ως δίκαια από το θύμα. Η ποινή θεωρήθηκε ξεκάθαρα δυσανάλογη σε σχέση με την σοβαρότητα της συμπεριφοράς. Γι’ αυτό κρίθηκε ότι το Ελληνικό σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, όπως καταγράφηκε σε αυτή την υπόθεση, δεν λειτουργεί επαρκώς αποτρεπτικά ώστε να παράσχει προστασία έναντι των βασανιστηρίων, ούτε του παρείχε επαρκή αποκατάσταση.

Επιπλέον, οι Ελληνικές αρχές δεν ενημέρωσαν τον προσφεύγοντα κατά τρόπον ώστε να του επιτραπεί να ασκήσει τα δικαιώματά του ως πολιτικώς ενάγων και να ζητήσει αποζημίωση. Έτσι, οι Ελληνικές αρχές παρέβησαν την υποχρέωσή τους για παροχή ενημέρωσης. Ο προσφεύγων ενημερώθηκε μόνο εκ των υστέρων, όταν είχε ήδη γίνει η δίκη και είχε εκδοθεί η απόφαση. Έτσι, δεν του δόθηκε η δυνατότητα να ασκήσει όλα τα δικαιώματα που προβλέπονται για τον πολιτικώς ενάγοντα από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Γι’ αυτούς τους λόγους, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι παραβιάστηκε το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ από την Ελλάδα, λόγω των πράξεων που τελέσθηκαν εις βάρος του κ. Zontul καθώς και επειδή δεν του δόθηκε η δυνατότητα να πάρει μέρος στη δίκη ως πολιτικώς ενάγων. Η Ελλάδα καταδικάστηκε να καταβάλει 50.000 ευρώ για ηθική βλάβη στον προσφεύγοντα, καθώς και 3.500 ευρώ για δικαστικά έξοδα.